ze zat tegenover me in de trein
onrustig om zich heen te kijken
mijn vooroordelen gingen flink tekeer
‘misschien is ze…
misschien heeft ze…
ik denk dat ze…
ik vraag me af of ze…’
en ook al zou het allemaal kloppen
aan het eind van de dag
is ze nog steeds mens
en niets minder